Lampa ścienna z czujnikiem ruchu zapala się sama, kiedy ktoś wchodzi do przedpokoju, na schody albo do garderoby, i gaśnie po kilkudziesięciu sekundach od ostatniego ruchu. W kinkiecie wewnętrznym czujnik nie pilnuje podjazdu, tylko prowadzi domowników po ciemnym domu – dlatego liczą się tu inne rzeczy niż przy oprawie na elewację: miękkie światło, krótki zasięg i to, czy czujnik nie „widzi” przez ścianę do sąsiedniego pokoju.
Zwykły kinkiet włączasz pstryczkiem. Kinkiet z czujnikiem reaguje na człowieka, więc nie trzeba szukać włącznika z pełnymi rękami ani zostawiać światła na całą noc w korytarzu. Oprawa na ścianie patrzy tylko przed siebie: pole widzenia ma zwykle 100–160°, a nie pełne 360° jak plafon z czujnikiem na suficie. To zaleta w wąskim korytarzu czy na biegu schodów, gdzie światło ma zapalić się dokładnie tam, dokąd idziesz.
W praktyce spotyka się dwa rodzaje detektorów:
Wiele kinkietów ma też czujnik zmierzchu, który blokuje zapalanie, gdy w pomieszczeniu jest jasno. Bywają wersje zasilane z sieci 230 V, akumulatorowe ładowane przez USB (mocowane na magnes, taśmę lub dwa wkręty) oraz niskie lampki orientacyjne montowane w puszce podtynkowej przy schodach.
| Miejsce | Typowy strumień światła | Barwa | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|---|
| Przedpokój, wiatrołap | 300–800 lm | 2700–3000 K | czas świecenia 1–2 min, żeby zdjąć buty i kurtkę |
| Korytarz nocą, droga do łazienki | 20–150 lm | 2700 K lub cieplej | niski montaż albo tryb przyciemnienia, żeby nie oślepiać |
| Schody | orientacyjne 5–50 lm na stopień, ogólne 300–600 lm | 3000 K | czujnik obejmujący wejście na bieg z obu stron |
| Garderoba, spiżarnia | 100–300 lm | 3000–4000 K | wersja akumulatorowa, gdy nie ma przewodu w ścianie |
| Piwnica, kotłownia, garaż | 500–1000 lm | 4000 K | IP44–IP54 w wilgotnym lub nieogrzewanym miejscu |
| Łazienka, WC | 200–500 lm | 3000 K | IP44 poza strefą prysznica, czujnik HF zamiast PIR za drzwiami |
Czujnik w kinkiecie wewnętrznym najlepiej działa zamontowany na wysokości ok. 1,8–2,2 m, z polem widzenia skierowanym w stronę, z której się nadchodzi. Lampki orientacyjne przy schodach wiesza się nisko, zwykle 20–40 cm nad stopniem, i wtedy czujnik widzi głównie nogi – to wystarcza.
Typowa oprawa ma trzy regulacje, czasem pokrętłami pod obudową, czasem pilotem lub w aplikacji:
Część kinkietów ma tryb dwustopniowy: przez całą noc świeci na kilka procent mocy, a po wykryciu ruchu rozjaśnia się do pełnej. Przy schodach to wygodniejsze niż skok z ciemności do pełnego światła.
Kinkiet 230 V z wbudowanym czujnikiem podłącza się jak zwykłą oprawę (faza, neutralny, ochronny), ale prace przy instalacji elektrycznej zostaw elektrykowi z uprawnieniami. Jeśli przed lampą jest wyłącznik ścienny, musi pozostać włączony – zgaszony odcina zasilanie czujnikowi. Przy wersji akumulatorowej montaż to kwestia minut; przed przyklejeniem taśmy odtłuść ścianę i sprawdź, czy da się zdjąć lampę do ładowania bez odrywania uchwytu.
Unikaj miejsc naprzeciw grzejnika, kratki nawiewnej czy okna nagrzewanego słońcem – PIR reaguje na ruch ciepłego powietrza. Nie wieszaj czujnika tuż przy drzwiach do pokoju, bo każdy przechodzący domownik zapali światło w przedpokoju. Klosz i soczewkę czujnika przecieraj suchą ściereczką; kurz na soczewce wyraźnie skraca zasięg.
Przy maksymalnej czułości detektory w oprawach ściennych sięgają zwykle 8–12 m, ale wewnątrz domu wystarcza 3–6 m. Większy zasięg w małym przedpokoju oznacza tylko więcej fałszywych włączeń.
Najczęściej czujnik co chwilę wykrywa „ruch”: ciepłe powietrze z grzejnika, poruszającą się zasłonę, zwierzę albo – przy czujniku mikrofalowym – kogoś za ścianą. Sprawdź też, czy czas świecenia nie jest ustawiony na maksimum i czy lampa nie przeszła w tryb stałego świecenia, który w wielu modelach włącza się szybkim wyłączeniem i włączeniem wyłącznika.
Nie. Czujnik PIR rejestruje wyłącznie zmiany promieniowania podczerwonego, a mikrofalowy – odbicie sygnału radiowego. Żaden z nich nie tworzy obrazu ani nie nagrywa.
Kinkiet ze zintegrowanym czujnikiem ma oba detektory w środku – podłącza się go tak jak zwykłą lampę. Osobny czujnik montuje się między zasilaniem a oprawą: dochodzi do niego faza i neutralny, a wychodzi przewód do lampy. To zadanie dla elektryka.
Taki, który świeci w ciepłej barwie 2700–3000 K, ma regulowany czas świecenia i czujnik skierowany na drzwi wejściowe. Jeśli w ścianie nie ma przewodu, sprawdzi się model akumulatorowy.
Tylko wtedy, gdy ma odpowiednią szczelność, zwykle co najmniej IP44, i jest przeznaczony do pracy na zewnątrz. Oprawy pokojowe o stopniu IP20 nie znoszą wilgoci ani mrozu.
Więcej o stylach, kloszach i źródłach światła w oprawach ściennych: kinkiety. Gdy lampa z czujnikiem ma oświetlać wejście do domu lub elewację, liczą się już inne parametry – o nich więcej przy kinkietach zewnętrznych z czujnikiem ruchu.
