Kinkiety z kablem i wtyczką zasila się ze zwykłego gniazdka, więc lampę ścienną można powiesić tam, gdzie w murze nie ma puszki ani przewodu. Sama oprawa nadal wisi na ścianie, przykręcona na dwóch kołkach, ale prąd dochodzi do niej przewodem zakończonym wtyczką, a nie instalacją schowaną w tynku.
Ta jedna różnica zmienia kilka rzeczy naraz. Nie trzeba kuć ściany ani wzywać elektryka, lampę można przewiesić w inne miejsce albo zabrać przy przeprowadzce, a włącznik zwykle przenosi się ze ściany przy drzwiach na przewód – tuż pod rękę. Ceną jest kabel widoczny na ścianie, który trzeba albo schować, albo potraktować jak element wystroju.
Klasyczny kinkiet łączy się na stałe z przewodami w puszce i włącza łącznikiem przy wejściu. Wersja z wtyczką jest samowystarczalna: ma własny przewód zasilający, zwykle 1,5–2 m, i własny wyłącznik. Najczęściej to przełącznik na kablu, rzadziej przycisk lub pokrętło na obudowie, dotykowy panel albo ściemniacz zamontowany na przewodzie.
Formy są różne. Bywają ruchome ramiona do czytania, obrotowe reflektorki, kinkiety z abażurem, oprawy świecące w górę i w dół, lekkie lampki do pokoju dziecka, a także modele, które można podłączyć na dwa sposoby: z gniazdka albo – po odcięciu przewodu przez elektryka – do puszki. Wspólne jest jedno: kabel trzeba poprowadzić od lampy do gniazdka, więc miejsce montażu wyznacza najbliższy kontakt.
Zanim wybierzesz wygląd, zmierz trasę od punktu montażu do gniazdka – po ścianie, z zakrętami, a nie w linii prostej. Dodaj 20–30 cm zapasu i sprawdź, gdzie wypadnie włącznik.
| Cecha | Typowe wartości | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
| Długość przewodu | ok. 1,2–2 m, czasem dłużej | krótki przewód wymusza gniazdko tuż pod lampą; przedłużacz na ścianie wygląda źle i bywa niebezpieczny |
| Rodzaj przewodu | PVC biały lub czarny, kabel w oplocie tekstylnym | oplot dobrze wygląda na widoku, gładki PVC łatwiej schować w listwie |
| Wtyczka | płaska dwubolcowa lub z otworem na bolec uziemiający | polskie gniazdo typu E przyjmie płaską wtyczkę oprawy w II klasie ochronności i wtyczkę hybrydową z uziemieniem |
| Wyłącznik | na kablu, na obudowie, dotykowy, ściemniacz | przy łóżku włącznik musi być w zasięgu ręki z poduszki |
| Źródło światła | E27, E14, G9, GU10 lub zintegrowany LED | gwint pozwala zmienić żarówkę; LED na stałe jest smuklejszy, ale niewymienny |
| Barwa światła | 2700–3000 K w sypialni, ok. 4000 K przy biurku | matowa żarówka w odkrytej oprawie mniej razi w oczy |
| Szczelność | zwykle IP20 | tylko suche pomieszczenia; do łazienki potrzebna wyższa klasa IP |
Jeśli lampa ma się ściemniać, sprawdź dwie rzeczy: czy ma ściemniacz w zestawie i czy żarówka jest oznaczona jako ściemnialna. Zwykły LED podpięty pod ściemniacz potrafi migać albo buczeć.
Najczęściej przy łóżku. W wielu mieszkaniach puszki nad wezgłowiem po prostu nie ma, a gniazdko przy łóżku zwykle jest. Lampę do czytania wiesza się zwykle tak, by jej dolna krawędź wypadała 50–60 cm nad materacem, co przy typowym łóżku daje 110–130 cm od podłogi. Przy podwójnym łóżku dwie niezależne lampy z osobnymi włącznikami pozwalają jednej osobie czytać, gdy druga już śpi – tu najlepiej działa ramię lub obrotowy klosz, który kieruje światło na książkę.
Drugie typowe miejsce to fotel w salonie: 120–150 cm od podłogi, z boku, tak by światło padało zza ramienia. Dalej idą wnęki, półki nad komodą, ciemny kąt przedpokoju, biurko w kawalerce i pokój dziecka. W wynajmowanym mieszkaniu kinkiet na kabel bywa jedynym sposobem na światło ścienne, bo właściciel nie zgodzi się na kucie.
Oprawę przykręca się do ściany jak każdy kinkiet: uchwyt na dwa wkręty z kołkami dobranymi do muru, w płycie gipsowo-kartonowej – kołki do płyt. Przewód prowadzi się w dół najkrótszą drogą do gniazdka. Są trzy sposoby, by wyglądało to porządnie:
Przewodu nie przybijaj zszywkami, nie prowadź go pod dywanem ani w poprzek przejścia i nie napinaj – wtyczka powinna siedzieć w gniazdku swobodnie.
Wybierz miejsce w zasięgu przewodu, zaznacz otwory, wywierć je, włóż kołki i przykręć uchwyt. Potem zawieś lampę, poprowadź kabel do gniazdka i włącz ją wyłącznikiem. Nie ruszasz instalacji elektrycznej, więc wystarczy wiertarka.
Kinkiet na zwykłą żarówkę zwykle tak: elektryk odłącza przewód z wtyczką i podłącza oprawę do przewodów w ścianie. Trudniej z oprawami LED, których zasilacz siedzi na kablu – trzeba dla niego znaleźć miejsce w puszce albo go wymienić. Jeśli planujesz takie podłączenie, sprawdź to przed zakupem, a pracę zleć elektrykowi z uprawnieniami.
Przy łóżku – w zasięgu ręki z leżącej pozycji, czyli na przewodzie opuszczonym do wysokości materaca albo na samej oprawie, jeśli wisi nisko. W salonie wygodny bywa włącznik na obudowie.
Tak, to jedno z jego głównych zastosowań. Wybierz model z ruchomym ramieniem lub kloszem, który skierujesz na książkę, i ciepłą barwę 2700–3000 K. Odkryta żarówka powinna być matowa, żeby nie świeciła prosto w oczy.
Tak, jeśli ma ściemniacz na przewodzie lub dotykowy panel, a źródło światła jest ściemnialne. Ściemniacz wtykany do gniazdka zadziała z prostą oprawą na ściemnialną żarówkę; przy zintegrowanym LED z zasilaczem albo z włącznikiem dotykowym zwykle nie, chyba że producent wyraźnie na to pozwala.
Tak, gdy przewód nie jest zgnieciony ani naciągnięty, a lampa wisi w suchym pomieszczeniu. Unikaj łączenia kilku przedłużaczy i zostaw wokół oprawy trochę wolnej przestrzeni.
Gdy w ścianie jest już puszka, więcej o oprawach podłączanych na stałe przeczytasz w dziale kinkiety. A jeśli przy wybranym miejscu nie ma ani puszki, ani gniazdka, rozważ kinkiety na baterie i bezprzewodowe.
