Oświetlone ogrodzenie robi dwie rzeczy naraz: wyznacza granicę działki po zmroku i odsłania to, co dzieje się przy wjeździe. To także jedyne oświetlenie zewnętrzne, które widać z ulicy — dlatego wygląd liczy się tu tak samo jak funkcja.
| Miejsce | Typ oprawy | Efekt |
|---|---|---|
| Na słupku ogrodzenia | Oprawa nasłupkowa, kwadratowa lub kula | Rytm punktów światła wzdłuż granicy działki |
| W murze, między przęsłami | Oprawa wpuszczana, świecąca w dół | Dyskretne, bez olśnienia — najlepsze przy chodniku |
| Na przęśle lub od wewnątrz | Kinkiet góra–dół, taśma w profilu | Podkreślenie faktury muru i deski |
Na ogrodzeniu obowiązuje IP44 jako absolutne minimum, a przy poziomie gruntu IP65 — tam woda odbija się od kostki i podchodzi pod oprawę od dołu. Oprawy nasłupkowe montuje się na wysokości 30–60 cm nad murkiem; wyżej zaczynają świecić w oczy przechodniom.
Przy oprawach nasłupkowych — jedna na co drugi lub co trzeci słupek, czyli mniej więcej co 4–6 metrów. Gęstszy rozstaw daje efekt lotniskowy. Przy oprawach wpuszczanych w mur zejdź do 1,5–2 metrów, bo świecą tylko w dół i wąsko.
Instalacja sieciowa 230 V wymaga przekopu wzdłuż ogrodzenia, ale świeci przewidywalnie przez cały rok. Rozwiązanie solarne montuje się w godzinę i nie wymaga uprawnień — trzeba tylko przyjąć, że zimą czas świecenia będzie krótszy. Wariantem pośrednim jest system niskonapięciowy 12 V zasilany z jednego transformatora przy budynku.
Nasłupkowe o IP44 lub wyższym, w barwie 3000 K, rozstawione co 4–6 metrów. Przy murze sprawdzą się oprawy wpuszczane świecące w dół.
Mają, jeśli ogrodzenie jest nasłonecznione i akceptujesz krótszy czas świecenia zimą. Latem różnicy w praktyce nie widać.
Wybierz oprawy świecące wyłącznie w dół, z osłoniętym źródłem. Kula bez klosza kierunkowego świeci we wszystkie strony, w tym prosto w okna naprzeciwko.
Zobacz też słupki oświetleniowe oraz lampy solarne na ogrodzenie.
