Taras oświetla się warstwami, nie jedną lampą. Najczęstszy błąd to jeden mocny naświetlacz na ścianie domu: daje dużo światła, ostre cienie i zero nastroju — a przy okazji oślepia każdego, kto siedzi przy stole.
| Warstwa | Oprawa | Po co |
|---|---|---|
| Orientacyjna | Oprawy w deskach lub w stopniach, 50–100 lm | Widoczne krawędzie i schodki po zmroku |
| Nastrojowa | Girlanda, lampiony, taśma w profilu pod balustradą | To, dla czego siedzi się na tarasie |
| Użytkowa | Kinkiet góra–dół przy drzwiach, oprawa nad stołem | Kolacja, czytanie, sprzątanie |
| Akcentowa | Reflektorek skierowany na roślinę lub mur | Głębia — taras przestaje kończyć się na barierce |
Taras zadaszony: IP44. Otwarty, wystawiony na deszcz: IP54–IP65. Oprawy wpuszczane w deski, po których się chodzi i gdzie stoi woda: IP67 i odporność na obciążenie. Zasilacz instalacji niskonapięciowej trzymaj pod zadaszeniem albo w budynku.
2700 K, nie wyżej. Chłodne światło na tarasie wygląda jak oświetlenie parkingu i — co bardziej praktyczne — mocniej przyciąga owady niż ciepłe. Z tego samego powodu warto ograniczyć liczbę jasnych punktów świecących w górę.
Ciepła barwa, oprawy świecące w dół i osłonięte źródła to trzy rzeczy, które jednocześnie zmniejszają liczbę komarów wokół stołu i ryzyko, że rozświetlisz sypialnię sąsiada. Oprawy z klasyfikacją Dark Sky robią to samo w sposób usystematyzowany.
Kilka warstw zamiast jednego naświetlacza: światło orientacyjne przy krawędziach, nastrojowe nad strefą wypoczynku i użytkowe przy drzwiach.
IP44 wystarczy pod zadaszeniem. Na tarasie otwartym wybierz IP54 lub IP65.
Ciepła barwa 2700 K, oprawy świecące w dół i mniej jasnych punktów. Owady najsilniej reagują na światło o krótkiej fali, czyli chłodne i niebieskawe.
Zobacz też lampy solarne na taras oraz plafony zewnętrzne na taras.
