Lustro do makijażu ma jedno zadanie: pokazać twarz tak, jak zobaczy ją ktoś na ulicy w ciągu dnia. Wszystko inne — jasność, forma, wielkość — jest wtórne wobec tego jednego warunku.
Światło padające z całego obrysu lustra wypełnia cienie z każdej strony. Oprawa umieszczona wyłącznie nad lustrem tworzy cień pod oczami, nosem i brodą; umieszczona z boku — po jednej stronie twarzy. Podświetlenie obwodowe rozwiązuje oba problemy naraz i dlatego jest standardem w garderobach teatralnych i studiach.
| Parametr | Do makijażu | Skutek złego wyboru |
|---|---|---|
| Barwa | 4000 K | 2700 K zafałszowuje odcień podkładu — na zewnątrz wygląda inaczej |
| Oddawanie barw | Możliwie najwyższe CRI | Niskie CRI spłaszcza róże i korektory |
| Jasność | Regulowana | Stała, mocna jasność zmusza do mrużenia oczu |
Środek lustra na wysokości twarzy osoby siedzącej przy toaletce — zwykle 110–120 cm nad podłogą, czyli sporo niżej niż lustro łazienkowe. Lustro ustawione zbyt wysoko wymusza podnoszenie głowy, przez co światło zaczyna padać od dołu.
Lustra z podświetleniem wymagają zasilania — najprościej doprowadzić je do gniazdka za blatem. Jeśli toaletka stoi na środku pokoju, rozwiązaniem są modele akumulatorowe ładowane przez USB albo oświetlenie z dwóch kinkietów po bokach lustra tradycyjnego.
Podświetlenie obwodowe lub dwa źródła po bokach, barwa 4000 K, wysokie CRI i regulowana jasność.
Tak, żeby jego środek wypadał na wysokości twarzy osoby siedzącej — zwykle 110–120 cm nad podłogą.
Do makijażu tak. Pokój i tak potrzebuje osobnego światła ogólnego, inaczej twarz będzie jasna na tle ciemnego wnętrza.
Zobacz też lustra podświetlane do łazienki oraz lampy stołowe do toaletki.
