IP44 to klasa ochrony przed rozpryskiem, nie przed strugą wody. Czwórka na pierwszej pozycji oznacza barierę dla ciał stałych powyżej 1 mm — drutu, żwiru, większości owadów; czwórka na drugiej mówi, że oprawa zniesie wodę pryskającą z dowolnego kierunku. Między rozpryskiem a strugą z węża jest jednak spora różnica i to ona decyduje, gdzie taki reflektor wolno powiesić.
Pod głębokim okapem, na ścianie osłoniętej wysuniętym dachem, w podcieniu, na zadaszonym tarasie, w wiacie garażowej i na balkonie z płytą nad głową. Wspólny mianownik jest prosty: deszcz nie pada na oprawę wprost, a najwyżej odbija się od posadzki albo znosi go wiatr. W takich miejscach IP44 pracuje latami i nie ma powodu przepłacać za wyższą klasę.
Na otwartej elewacji bez zadaszenia, pod rurą spustową, na rabacie, którą regularnie podlewasz, przy podjeździe, na którym zimą usypuje się śnieg, i wszędzie tam, gdzie oprawa bywa myta wężem. Osobnym przypadkiem są reflektory wbijane: klosz siedzi wtedy kilkanaście centymetrów nad ziemią, dostaje odbite krople z każdego deszczu i stoi w topniejącym śniegu. Do takiej pozycji rozsądnym minimum jest IP65, a nie IP44 — nawet jeśli sam produkt jest ładny i tani.
Bo część konstrukcji nie da się zamknąć szczelnie bez utraty tego, po co się je kupuje. Oprawy z surowego mosiądzu i miedzi, które mają z założenia patynować, przeguby o dużym zakresie ruchu, klosze dzielone, korpusy z otwartym radiatorem — wszystko to obniża klasę szczelności i jednocześnie robi robotę wizualną albo termiczną. W tej grupie znajdziesz zarówno takie oprawy dekoracyjne, jak i zwykłe naświetlacze sieciowe 230 V, słupki oraz modele zasilane akumulatorem, więc warto czytać kartę produktu zamiast zakładać jeden typ.
Duża część opraw z tej klasy trafia nad drzwi i do wiat, czyli tam, gdzie czujnik ma sens. Cztery nastawy decydują o tym, czy będzie pomocny, czy irytujący. Zasięg — zwykle 8–12 m — ustaw tak, żeby ulica została poza polem widzenia. Kąt detekcji, najczęściej 90–180°, skieruj w poprzek drogi dojścia: pasywna podczerwień wykrywa ruch przecinający jej sektory znacznie pewniej niż ruch prosto na czujnik. Próg zmierzchowy w luksach dobierz tak, żeby oprawa nie zapalała się o zmierzchu przy pochmurnym popołudniu. Czas podtrzymania od minuty do trzech wystarcza, by otworzyć drzwi. Ciepłe powietrze z kominka, suszące się pranie i kot sąsiada to klasyczne źródła fałszywych załączeń. Bywają też warianty tego samego modelu z czujnikiem i bez — jeśli sterujesz oświetleniem z jednego miejsca, wersja bez czujnika bywa wygodniejsza.
Deklarowana klasa zakłada montaż zgodny z instrukcją, a ten rzadko bywa obojętny na orientację. Oprawa powieszona kloszem do góry zbiera wodę w kołnierzu; ta sama oprawa obrócona o 180° po prostu ją odprowadza. Przepust kablowy powinien wychodzić od spodu, a nie od góry, żeby woda spływała po kablu w dół, nie do środka. Pomiędzy oprawą a ścianą warto zostawić drogę odpływu, zwłaszcza na ociepleniu, gdzie kondensat nie ma gdzie uciec.
Klasa szczelności nic nie mówi o odporności na uderzenie. Jeśli reflektor stoi na wysokości kostki przy ścieżce, w zasięgu piłki, roweru albo kosiarki, szukaj dodatkowo oznaczenia IK: od IK08 w górę zaczyna się poziom, który przeżyje zwykły wypadek na podwórku. Przy okazji sprawdź barwę światła — 3 000 K przy wejściu wygląda przyjaźnie i wabi mniej owadów, a 6 500 K, spotykane w naświetlaczach z czujnikiem, jest światłem roboczym i na froncie domu wypada ostro. Do bardziej eksponowanych pozycji warto porównać ofertę z lampami ogrodowymi o wyższej klasie szczelności.
