Klosz szklany do lampy sufitowej kupuje się zwykle z jednego z dwóch powodów: stary pękł albo lampa wygląda na zmęczoną, choć sama oprawa jest sprawna. W obu przypadkach o udanym zakupie decyduje mniej wygląd, a bardziej trzy rzeczy – średnica otworu, sposób mocowania i waga szkła.
Szkło zmienia też samo światło. Ta sama żarówka pod przezroczystą kulą błyszczy i rzuca ostre cienie, pod mlecznym kloszem świeci miękko i równo, a pod dymionym przygasa i robi się nastrojowa. Dlatego wybierając szklany klosz, wybierasz jednocześnie charakter oświetlenia w pokoju.
Szkło w kloszu – co odróżnia je od tkaniny i tworzywa
Abażur z tkaniny czy papieru filtruje światło i ociepla je, ale łapie kurz i z czasem płowieje. Klosz z tworzywa jest lekki i trudny do stłuczenia, tylko że pod wpływem ciepła i światła potrafi zżółknąć. Szkło nie żółknie, znosi temperaturę żarówki i myje się je jak naczynia. Płaci się za to wagą i kruchością: szklany klosz waży od kilkuset gramów do nawet 2 kg, więc oprawka, przewód i haczyk w suficie muszą to unieść.
Klosze szklane spotyka się w lampach wiszących, żyrandolach, kinkietach, plafonach i lampach stołowych. Najczęstsze kształty to kula, półkula, stożek, tulipan (kubek), walec i płaski talerz plafonu. Do żyrandoli wielopłomiennych stosuje się zwykle małe klosze o średnicy 8–15 cm, do pojedynczej lampy nad stołem – 20–35 cm.
Rodzaj szkła a efekt świetlny
-
Przezroczyste – przepuszcza ponad 90 % światła i pokazuje żarówkę. Pasuje do dekoracyjnych źródeł typu filament, przy zwykłej żarówce może razić w oczy.
-
Satynowane (matowe) – piaskowane lub trawione, rozmywa żarnik i łagodzi odblaski, a jednocześnie zostawia dużo jasności.
-
Mleczne i opalowe – rozprasza światło najrówniej i całkowicie chowa źródło. Dobre nad stołem, w przedpokoju i wszędzie tam, gdzie patrzy się w lampę z bliska.
-
Dymione, bursztynowe, grafitowe – ocieplają barwę i przyciemniają. Dymione szkło potrafi zabrać 20–30 % strumienia, więc warto wziąć jaśniejszą żarówkę.
-
Ryflowane i strukturalne – łamią światło i rysują wzór na ścianach; bardziej dekoracja niż światło do pracy.
Jak dobrać klosz, żeby pasował do lampy
Klosze nie są uniwersalne. Nawet dwa modele o tej samej średnicy zewnętrznej mogą mieć inne mocowanie. Zmierz stary klosz suwmiarką albo sprawdź element, na którym ma się oprzeć nowy.
| Sposób mocowania |
Co zmierzyć |
Typowe wartości |
| Pierścień nakręcany na oprawkę E27 |
średnicę otworu w kloszu |
ok. 40–42 mm |
| Pierścień na oprawkę E14 (mały gwint) |
średnicę otworu |
ok. 28–30 mm |
| Koszyczek z trzema śrubkami |
zewnętrzną średnicę szyjki (kołnierza) |
najczęściej 40–70 mm |
| Klosz gwintowany |
średnicę i skok gwintu |
zwykle stare oprawy łazienkowe i piwniczne |
| Małe klosze G9 i G4 |
otwór na trzpień lub nakrętkę |
nawet ok. 10–12 mm |
| Talerz plafonu |
średnicę i wysokość krawędzi |
tolerancja zwykle 2–3 mm |
Do zakupu przydaje się zdjęcie lampy i starego klosza z miarką w kadrze. Jeśli w żyrandolu stłukł się jeden z kilku kloszy, a identycznego nie da się dokupić, często prościej wymienić wszystkie – drobne różnice w odcieniu i kształcie są na suficie bardzo widoczne. Szklane talerze do opraw przysufitowych to osobny temat – więcej o nich w części klosze do plafonów.
Żarówka pod szklanym kloszem
Pod zamkniętym szklanym kloszem gromadzi się ciepło. Nie przekraczaj mocy podanej na oprawie, a przy kloszach kulistych i zamkniętych wybieraj LED-y przystosowane do pracy w zamkniętych oprawach – grzeją się mniej i nie skracają sobie życia. W salonie i sypialni najlepiej wygląda barwa 2700–3000 K, w kuchni i przy biurku 3000–4000 K. Porównuj lumeny, a nie waty: pod dymionym lub bursztynowym szkłem zamiast 806 lm lepiej sprawdzi się żarówka około 1000 lm.
Montaż i bezpieczeństwo
Samą wymianę klosza zrobisz bez narzędzi albo śrubokrętem: wyłącz zasilanie, poczekaj, aż żarówka ostygnie, odkręć pierścień lub poluzuj śrubki koszyczka. Nowy klosz dokręcaj z wyczuciem – szkło pęka od nadmiernego docisku, a nie od samej pracy lampy. Jeśli w trakcie okaże się, że trzeba ruszyć przewody, wymienić oprawkę albo zawiesić nową lampę, zostaw to elektrykowi z uprawnieniami.
Do łazienki ważna jest szczelność całej oprawy, a nie materiał klosza. Lampa z otwartym szklanym kloszem na zwykłej oprawce E27 nie staje się bryzgoszczelna tylko dlatego, że szkło znosi wilgoć.
Najczęstsze pytania
Czy można dokupić sam klosz do żyrandola?
Tak, jeśli zgadza się mocowanie, średnica otworu lub szyjki i mniej więcej wielkość klosza. Przy starych żyrandolach trzeba się liczyć z tym, że identycznego modelu już się nie produkuje – wtedy szuka się klosza o tych samych wymiarach montażowych.
Z czego robi się klosze do lamp?
Ze szkła, tworzyw (akryl, poliwęglan), tkanin, papieru, metalu, ceramiki, drewna i włókien naturalnych. Szkło bywa dmuchane – cieńsze i lżejsze, z drobnymi pęcherzykami typowymi dla ręcznej pracy – albo prasowane w formie, cięższe i bardziej powtarzalne.
Czym wyczyścić szklany klosz?
Ciepłą wodą z odrobiną płynu do naczyń i miękką ściereczką z mikrofibry. Szkła malowanego, złoconego i satynowanego nie wkładaj do zmywarki i nie szoruj mleczkiem. Przed założeniem osusz klosz dokładnie, żeby woda nie spłynęła do oprawki.
Klosz E14 czy E27 – jak sprawdzić, który pasuje?
Zobacz gwint żarówki albo zmierz oprawkę: E27 ma około 27 mm średnicy, E14 – 14 mm. Klosz do E27 nie utrzyma się na oprawce E14, bo otwór będzie o ponad centymetr za duży.
Gdzie wyrzucić szklany klosz do lampy?
Nie do pojemnika na szkło – ten przyjmuje tylko opakowania, a szkło lampowe ma inny skład. Cały klosz albo jego kawałki trafiają do odpadów zmieszanych lub do PSZOK; szczegóły ustala regulamin gminy.
Czy klosz szklany nadaje się do lampy w kuchni?
Tak, i to jeden z lepszych wyborów: szkło nie chłonie tłuszczu jak tkanina i łatwo je umyć. Gładka powierzchnia jest pod tym względem wygodniejsza niż mocno ryflowana.
Na koniec
Dobrze dobrany szklany klosz potrafi przedłużyć życie lampy o kolejne lata, a czasem całkiem zmienić jej charakter – wystarczy zamienić przezroczystą kulę na opalową albo dymioną. Więcej o kloszach i abażurach z innych materiałów: klosze do lamp.