Lampka nocna z czujnikiem ruchu zapala się sama, kiedy w nocy wstajesz z łóżka albo wchodzisz do ciemnego korytarza, i gaśnie po kilkudziesięciu sekundach od ostatniego ruchu. Czujnik zastępuje włącznik: nie szukasz go po omacku, nie zapalasz górnego światła i nie budzisz domowników. Zwykła lampka nocna świeci, dopóki ktoś jej nie wyłączy, a ta pracuje tylko wtedy, gdy ktoś jest w pobliżu.
Klasyczna lampka nocna to małe źródło światła przy łóżku lub w pokoju dziecka, które trzeba włączyć ręcznie albo zostawić zapalone na całą noc. Z czujnikiem ruchu staje się światłem orientacyjnym: oświetla drogę do łazienki, schody czy wnętrze szafy dokładnie wtedy, gdy jest potrzebne. Występuje zwykle w trzech odmianach:
Prawie zawsze czujnikowi ruchu towarzyszy czujnik zmierzchu. Dzięki niemu lampka nie reaguje na ruch w dzień, tylko po zapadnięciu ciemności.
| Parametr | Typowa wartość | Na co wpływa |
|---|---|---|
| Zasięg czujnika PIR | 2–5 m | Na sypialnię i korytarz w bloku wystarczy 3 m |
| Kąt wykrywania | 90–120° | Szerszy kąt łapie przejście bokiem, nie tylko na wprost |
| Czas świecenia | 20–60 s, często ok. 30 s | Regulowany przydaje się na dłuższą drogę, np. schody |
| Strumień światła | 5–50 lm, mocniejsze 100–200 lm | Do orientacji w nocy wystarczy kilkanaście lumenów |
| Barwa światła | 1500–3000 K | Ciepłe światło mniej rozbudza niż zimne 6500 K |
| Zasilanie | 230 V, 3–4 baterie AAA/AA lub akumulator USB | Decyduje o miejscu montażu i obsłudze |
Jasność warto dobrać do pory i miejsca. W sypialni i pokoju dziecka lepiej sprawdzi się słaby, ciepły blask. W szafie czy spiżarni chłodniejsze, mocniejsze światło pomaga odróżnić kolory ubrań i etykiety. Wygodne są modele z przełącznikiem trybów: włączona na stałe, automat z czujnikiem, wyłączona.
Czujnik PIR wyłapuje zmianę promieniowania cieplnego ciała, które przesuwa się przez jego pole widzenia. Najszybciej reaguje na ruch w poprzek, wolniej na osobę idącą prosto na niego. Dlatego w korytarzu lampkę montuje się z boku ścieżki, a nie na jej końcu. Na schodach dobrze działa punkt mniej więcej na wysokości jednej trzeciej biegu, tak aby światło sięgało i do góry, i w dół. Miejsce lampki do gniazdka wyznacza samo gniazdko, więc sprawdź, czy przy łóżku albo w przedpokoju jest wolny kontakt we właściwym miejscu i czy obudowa nie zasłoni drugiego gniazda w podwójnej ramce.
Modele bateryjne możesz przykleić nisko nad listwą przypodłogową, pod szafką nocną albo w szafie. Niskie światło nie razi w oczy i dobrze oświetla podłogę, o którą łatwo się potknąć. Przed przyklejeniem przetestuj miejsce w zupełnej ciemności, bo zasięg czujnika często wygląda inaczej niż w dzień.
Soczewkę czujnika przecieraj suchą ściereczką, bo kurz obniża jego czułość. Lampek nie przykrywaj materiałem, żeby przyciemnić światło, a w łazience wybieraj modele bateryjne o podwyższonej szczelności, np. IP44, zamiast gniazdka w pobliżu wody.
Do gniazdka, jeśli kontakt jest tam, gdzie potrzebujesz światła – nie musisz pamiętać o bateriach. Na baterie, gdy chcesz oświetlić schody, szafę albo miejsce przy łóżku bez kontaktu.
Czujnik zmierzchu sprawdza, czy jest ciemno, a czujnik ruchu – czy ktoś się porusza. Lampka z oboma świeci tylko po zmroku i tylko wtedy, gdy wykryje ruch. Sam czujnik zmierzchu zapala światło na całą noc.
Na krótki korytarz w mieszkaniu tak. Dłuższy hol lepiej oświetlić dwiema lampkami w odstępie kilku metrów, bo pojedynczy czujnik zwykle sięga 3–5 m.
Zwykle od kilku miesięcy do roku, zależnie od liczby zadziałań w ciągu nocy, jasności i rodzaju baterii. Akumulator USB wytrzymuje zazwyczaj od kilku tygodni do trzech miesięcy.
Bardzo mało: w czuwaniu ułamek wata, a podczas świecenia zwykle poniżej 1 W. W skali roku to najwyżej kilka kilowatogodzin.
Nie. Oprawy do puszki montuje się na stałe w ścianie przy schodach i podłącza do instalacji 230 V, co należy zlecić elektrykowi. Lampka nocna działa bez żadnej przeróbki.
Jeśli wolisz lampkę zapalaną ręcznie, zajrzyj do kategorii lampki nocne, a gdy rozważasz model bez kabla, porównaj lampki nocne na baterie.
