Dobre podświetlenie LED w salonie działa wtedy, gdy nie widać samej taśmy, tylko światło odbite od sufitu, ściany albo tylnej ścianki regału. W salonie taśma LED rzadko zastępuje lampę sufitową – jest drugą, cichszą warstwą światła, którą włącza się wieczorem, przy filmie albo przy rozmowie na kanapie.
Od taśmy do kuchni czy łazienki różni ją przede wszystkim cel. Tam liczy się jasny, roboczy strumień na blat i odporność na wilgoć. Tu chodzi o miękkie, ciepłe tło, które da się przyciemnić, nie odbija się w ekranie telewizora i nie zdradza, gdzie biegnie źródło.
Zacznij od miejsca, a dopiero potem patrz na parametry. Ta sama taśma, która w gzymsie daje przyjemną poświatę, pod półką może razić.
| Miejsce montażu | Typowa moc | Barwa światła | Na co uważać |
|---|---|---|---|
| Gzyms, sufit podwieszany | 9–15 W/m | 2700–3000 K | odstęp od sufitu zwykle 10–15 cm |
| Maskownica karnisza, szczelina w ścianie | 7–10 W/m | 2700–3000 K | taśma skierowana na ścianę, nie do pokoju |
| Półki, wnęki, witryna | 4–8 W/m | 3000 K | profil z mlecznym kloszem przy błyszczących blatach |
| Cokół, spód sofy | 4–6 W/m | 2700–3000 K | przy podłodze łatwo o kurz, przyda się profil |
Kilka parametrów decyduje o tym, czy efekt będzie przyjemny:
Komplet to taśma, zasilacz, profil i – jeśli chcesz ściemniać lub zmieniać barwę – sterownik. Aluminiowy profil z mlecznym dyfuzorem robi dwie rzeczy: chowa pojedyncze punkty i odbiera ciepło, przez co taśma wolniej traci jasność. W salonie, gdzie światło świeci kilka godzin dziennie, to się opłaca.
Gzyms najlepiej zaplanować przy remoncie, razem z płytami g-k. W gotowym mieszkaniu wystarczy listwa oświetleniowa z polistyrenu lub poliuretanu przyklejona do ściany pod sufitem. Wnętrze gzymsu pomaluj na biało – odbija więcej światła niż ciemny kolor.
Zasilacz musi zostać dostępny: w szafce, puszce rewizyjnej albo za klapką. Podłączenie do instalacji 230 V zostaw elektrykowi; po stronie 12/24 V większość prac zrobisz sam. W suchym salonie wystarczy IP20.
Sterowanie warto rozdzielić na strefy: osobno gzyms, osobno regał, osobno cokół. Wtedy jednym przyciskiem ustawisz scenę do filmu, a drugim jaśniejsze światło na wizytę gości. Ściemniacz może być ścienny, na pilota albo w aplikacji, ale musi pasować do zasilacza – nie każdy zasilacz da się ściemniać od strony 230 V.
A rachunki? Pięć metrów taśmy po 10 W/m pobiera 50 W. Przy czterech godzinach dziennie to ok. 0,2 kWh, czyli mniej niż jedno pranie.
Najpierw miejsce montażu, potem moc na metr, barwa i CRI. Do gzymsu sprawdza się ciepła biel 2700–3000 K o mocy ok. 10 W/m, na półki wystarczy połowa tego. Gęsta taśma lub COB w profilu z dyfuzorem nie da efektu kropek.
Powierzchnię odkurz i odtłuść alkoholem izopropylowym, taśmę dociśnij na całej długości. Pewniejszy sposób to profil aluminiowy przykręcony lub przyklejony klejem montażowym – taśma trzyma się wtedy metalu, a nie farby.
Większość ma na spodzie taśmę klejącą, ale jej jakość bywa różna. Na gładkim aluminium trzyma latami, na matowej farbie i ciepłej powierzchni słabiej.
Tak, ale tylko w miejscach oznaczonych nożyczkami – zwykle co kilka centymetrów przy 12 i 24 V. Taśmy 230 V tnie się w znacznie dłuższych odcinkach.
Do samej taśmy niskonapięciowej nie. Elektryk jest potrzebny, gdy zasilacz trzeba wpiąć na stałe w instalację lub pod istniejący włącznik.
Na górze wysokiej szafy lub regału taśma działa podobnie jak gzyms: świeci w sufit. Warunek jest jeden – co najmniej kilkanaście centymetrów wolnego miejsca nad meblem, inaczej zamiast poświaty powstaje jasna plama tuż nad krawędzią.
Rzadko. Do czytania i sprzątania potrzebne jest światło bezpośrednie – lampa sufitowa, podłogowa lub kinkiety. Taśma odpowiada za nastrój i za to, że wieczorem nie trzeba zapalać wszystkiego naraz.
Jeśli chcesz porównać rodzaje taśm, napięcia i akcesoria niezależnie od pomieszczenia, zajrzyj do działu paski LED.
