Żyrandol Hampton jest w tym stylu oprawą centralną w dosłownym sensie: wiesza się go nad stołem w jadalni albo w holu z otwartą klatką schodową i to on ustawia skalę całego wnętrza. Styl Hamptons opiera się na symetrii i hojnych proporcjach, więc forma wielopunktowa pasuje do niego lepiej niż pojedynczy klosz – pod warunkiem, że jest odpowiednio duża.
W nurcie Hamptons żyrandole dzielą się dość ostro na dwie grupy i wybór między nimi jest wyborem charakteru wnętrza, nie tylko kształtu.
Wykończenia: mosiądz postarzany, nikiel polerowany, chrom satynowy, a także korpus lakierowany na biało lub kremowo. Elementy naturalne – sznur na zawiesiu, drewniana obręcz, plecionka – pojawiają się jako akcent, nigdy jako całość. Kryształowe zawieszki i lustrzane detale należą już do stylu glamour.
Żyrandol dobrany za mały jest w stylu Hamptons szczególnie widoczny, bo wnętrze jest jasne i przestronne, a oprawa nie ma się na czym oprzeć. Dwie reguły wystarczają, żeby się nie pomylić.
Dobór żyrandola do pomieszczenia SytuacjaŚrednicaWysokość dolnej krawędzi Nad stołem w jadalniJedna trzecia do połowy szerokości blatu75–90 cm nad blatem, czyli 150–165 cm od podłogi Środek salonuSuma długości i szerokości pokoju w metrach, odczytana w centymetrach – pokój 5 × 6 m to około 110 cmMinimum 210 cm nad podłogą Hol z otwartą klatką schodowąForma wydłużona, dwupoziomowaDolna krawędź na wysokości oczu osoby stojącej na półpiętrze Sypialnia, sufit 250–270 cmForma płaska, rozłożystaMinimum 210 cm, najlepiej poza strefą, którą się przechodziNad okrągłym stołem obowiązuje osobna proporcja: średnica żyrandola to mniej więcej jedna trzecia średnicy blatu. Przy stole na osiem osób oznacza to zwykle oprawę o średnicy 60–80 cm, a nie 45 cm, którą podpowiada intuicja.
Liczba ramion wynika ze skali, nie z potrzebnej ilości światła. Sześcioramienny świecznik z bańkami po 4 W daje mniej więcej tyle strumienia, co jedna zwykła oprawa sufitowa – i o to chodzi, bo w stylu Hamptons żyrandol jest światłem nastrojowym, nie roboczym.
Żyrandol w tym stylu rzadko pracuje sam. Nad wyspą kuchenną, która w domach urządzonych w stylu Hamptons zwykle sąsiaduje z jadalnią, wiesza się dwie lub trzy mniejsze oprawy z tej samej rodziny. W salonie dokłada się parę lamp stołowych na konsoli, a przy kominku – dwa kinkiety świecznikowe. Regułą jest jedno wykończenie metalu w całej otwartej przestrzeni: mosiądz postarzany i nikiel polerowany obok siebie widać od razu.
Jedna trzecia do połowy szerokości prostokątnego blatu; przy okrągłym stole mniej więcej jedna trzecia jego średnicy. Lepiej pomylić się w stronę większej oprawy niż mniejszej.
Dolna krawędź 75–90 cm nad blatem. Przy standardowym stole o wysokości 75 cm daje to 150–165 cm od podłogi.
Najczęściej sześć albo osiem, w dużych wnętrzach dwanaście w układzie dwupoziomowym. Liczba wynika ze skali pomieszczenia, a nie z potrzebnej ilości światła – przy kilkunastu punktach stosuje się źródła o niewielkiej mocy.
Tłem są białe ściany, najlepiej z panelami i listwami, jasna podłoga drewniana i duże okna bez ciężkich zasłon. Meble są proste i symetryczne, tkaniny naturalne – len i bawełna, a kolorem akcentowym najczęściej granat. Oświetlenie dobiera się parami, w mosiądzu postarzanym lub niklu, z barwą światła 2700 K.
Przy wysokości 250 cm tylko forma płaska i rozłożysta, i najlepiej poza przestrzenią, którą się przechodzi – pod oprawą musi zostać co najmniej 210 cm. W pozostałych przypadkach lepszym wyborem jest oprawa przysufitowa.
Nad wyspą kuchenną sprawdzą się lampy wiszące Hampton, a przy niskim suficie plafony w stylu Hampton. Porównanie wszystkich typów opraw sufitowych znajdziesz na stronie lamp sufitowych Hampton, a cały styl opisaliśmy w kategorii lamp Hampton. Jeśli szukasz opraw z kryształem, właściwym adresem są żyrandole glamour.
