Żyrandole Hampton

Żyrandol Hampton jest w tym stylu oprawą centralną w dosłownym sensie: wiesza się go nad stołem w jadalni albo w holu z otwartą klatką schodową i to on ustawia skalę całego wnętrza. Styl Hamptons opiera się na symetrii i hojnych proporcjach, więc forma wielopunktowa pasuje do niego lepiej niż pojedynczy klosz – pod warunkiem, że jest odpowiednio duża.

Dwie rodziny form

W nurcie Hamptons żyrandole dzielą się dość ostro na dwie grupy i wybór między nimi jest wyborem charakteru wnętrza, nie tylko kształtu.

• Świecznikowy – ramiona wychodzące z centralnego trzonu, zakończone tulejami imitującymi świecę. Wersja z małymi abażurami z lnu jest cieplejsza i bardziej salonowa; wersja z odsłoniętymi tulejami – lżejsza i bardziej graficzna. Typowa liczba ramion to sześć albo osiem, rzadziej dwanaście w układzie dwupoziomowym.
• Latarnia – szklane szybki osadzone w metalowej ramie, forma przeniesiona z ganku amerykańskiego domu do wnętrza. Wygląda spokojniej niż świecznik i lepiej znosi wysokie, otwarte przestrzenie, bo czyta się jako bryła, a nie jako pęk ramion.

Wykończenia: mosiądz postarzany, nikiel polerowany, chrom satynowy, a także korpus lakierowany na biało lub kremowo. Elementy naturalne – sznur na zawiesiu, drewniana obręcz, plecionka – pojawiają się jako akcent, nigdy jako całość. Kryształowe zawieszki i lustrzane detale należą już do stylu glamour.

Skala: najczęstszy błąd przy tej kategorii

Żyrandol dobrany za mały jest w stylu Hamptons szczególnie widoczny, bo wnętrze jest jasne i przestronne, a oprawa nie ma się na czym oprzeć. Dwie reguły wystarczają, żeby się nie pomylić.

Nad okrągłym stołem obowiązuje osobna proporcja: średnica żyrandola to mniej więcej jedna trzecia średnicy blatu. Przy stole na osiem osób oznacza to zwykle oprawę o średnicy 60–80 cm, a nie 45 cm, którą podpowiada intuicja.

Ile ramion i jakie żarówki

Liczba ramion wynika ze skali, nie z potrzebnej ilości światła. Sześcioramienny świecznik z bańkami po 4 W daje mniej więcej tyle strumienia, co jedna zwykła oprawa sufitowa – i o to chodzi, bo w stylu Hamptons żyrandol jest światłem nastrojowym, nie roboczym.

• Bańki świecowe E14 to standard w oprawach świecznikowych. Barwa 2700 K, wykończenie opalowe. Przezroczysta bańka z widoczną matrycą diod psuje efekt, na którym cała oprawa jest zbudowana.
• Wszystkie źródła identyczne. Przy sześciu czy ośmiu punktach różnica barwy między dwiema partiami żarówek widać natychmiast. Warto od razu kupić kilka sztuk zapasowych z tej samej serii.
• Ściemniacz zmienia użyteczność. Nad stołem, przy którym siedzi się dwie godziny, możliwość zejścia do połowy jasności jest ważniejsza niż jakikolwiek dodatek. Trzeba to zaplanować razem ze źródłem światła – nie każdy LED daje się ściemniać.
• Suma światła w pokoju. W pomieszczeniu dziennym planuje się mniej więcej 100–150 lumenów na metr kwadratowy ze wszystkich opraw razem. Żyrandol powinien dać z tego około połowy, resztę dokładają lampy stołowe i kinkiety.

Montaż, ciężar i czyszczenie

• Masa. Żyrandol z ośmioma mosiężnymi ramionami albo latarnia ze szkłem waży zwykle kilkanaście kilogramów. W suficie podwieszanym potrzebny jest wieszak zamocowany do stropu, przygotowany przed zamknięciem płyt gipsowo-kartonowych.
• Punkt nad stołem, nie nad środkiem pokoju. W otwartej przestrzeni kuchni z jadalnią stół prawie nigdy nie stoi centralnie. Punkt wyznacza się od ustawionego mebla.
• Długość zawiesia. Producent podaje wartość maksymalną i minimalną. W holu dwukondygnacyjnym trzeba sprawdzić, czy zawiesie w ogóle sięgnie na właściwy poziom – skracanie jest zwykle możliwe, wydłużanie znacznie rzadziej.
• Czyszczenie. Małe lniane abażury zbiera się kurzem szybciej niż szkło i odkurza szczotką z miękkim włosiem, nie wilgotną szmatką. Mosiądz postarzany z założenia ciemnieje – polerowanie pastą odbiera patynę, na której cały efekt polega.

Co powiesić obok

Żyrandol w tym stylu rzadko pracuje sam. Nad wyspą kuchenną, która w domach urządzonych w stylu Hamptons zwykle sąsiaduje z jadalnią, wiesza się dwie lub trzy mniejsze oprawy z tej samej rodziny. W salonie dokłada się parę lamp stołowych na konsoli, a przy kominku – dwa kinkiety świecznikowe. Regułą jest jedno wykończenie metalu w całej otwartej przestrzeni: mosiądz postarzany i nikiel polerowany obok siebie widać od razu.

Najczęstsze pytania

Jaka średnica żyrandola nad stół?

Jedna trzecia do połowy szerokości prostokątnego blatu; przy okrągłym stole mniej więcej jedna trzecia jego średnicy. Lepiej pomylić się w stronę większej oprawy niż mniejszej.

Na jakiej wysokości powiesić żyrandol nad stołem?

Dolna krawędź 75–90 cm nad blatem. Przy standardowym stole o wysokości 75 cm daje to 150–165 cm od podłogi.

Ile ramion powinien mieć żyrandol w stylu Hampton?

Najczęściej sześć albo osiem, w dużych wnętrzach dwanaście w układzie dwupoziomowym. Liczba wynika ze skali pomieszczenia, a nie z potrzebnej ilości światła – przy kilkunastu punktach stosuje się źródła o niewielkiej mocy.

Jak urządzić wnętrze w stylu hamptons?

Tłem są białe ściany, najlepiej z panelami i listwami, jasna podłoga drewniana i duże okna bez ciężkich zasłon. Meble są proste i symetryczne, tkaniny naturalne – len i bawełna, a kolorem akcentowym najczęściej granat. Oświetlenie dobiera się parami, w mosiądzu postarzanym lub niklu, z barwą światła 2700 K.

Czy żyrandol pasuje do niskiego sufitu?

Przy wysokości 250 cm tylko forma płaska i rozłożysta, i najlepiej poza przestrzenią, którą się przechodzi – pod oprawą musi zostać co najmniej 210 cm. W pozostałych przypadkach lepszym wyborem jest oprawa przysufitowa.

Zobacz też

Nad wyspą kuchenną sprawdzą się lampy wiszące Hampton, a przy niskim suficie plafony w stylu Hampton. Porównanie wszystkich typów opraw sufitowych znajdziesz na stronie lamp sufitowych Hampton, a cały styl opisaliśmy w kategorii lamp Hampton. Jeśli szukasz opraw z kryształem, właściwym adresem są żyrandole glamour.