Kinkiet Hampton robi w tym stylu więcej niż jakakolwiek inna oprawa, bo styl Hamptons opiera się na ścianie: białej, panelowej, z listwami i sztukaterią. Lampa zamontowana na takiej ścianie staje się jej częścią – i dlatego kupuje się ją zwykle w parze, wiesza symetrycznie i dobiera do rytmu paneli, a nie do środka pomieszczenia.
Wspólne wykończenia to mosiądz postarzany, nikiel polerowany i chrom satynowy, a korpus bywa też lakierowany na biało lub kremowo. Abażury są matowe – len, bawełna, plisowana tkanina. Kryształowe zawieszki i lustrzane elementy należą już do stylu glamour, nie do Hamptons.
Przy parze kinkietów wysokość musi być identyczna co do centymetra. To jedyny błąd montażowy, który widać z drugiego końca pokoju, a jego poprawienie oznacza naprawę ściany – w domu z boazerią i sztukaterią jest to naprawa kosztowna.
Biała boazeria panelowa jest w tym stylu niemal obowiązkowa i to ona, a nie środek ściany, wyznacza miejsce dla lampy. Trzy rzeczy warto ustalić przed montażem paneli.
W gotowym mieszkaniu, gdzie kucie nie wchodzi w grę, zostaje wersja z przewodem na gniazdko. W stylu Hamptons wygląda to lepiej niż w większości innych stylów, bo tekstylny przewód w kolorze naturalnego lnu albo granatu daje się potraktować jako element dekoracyjny.
Kinkiet w tym stylu ma prawie zawsze klosz zamknięty od góry i otwarty w dół, więc świeci na ścianę i na to, co pod nim. To dobra właściwość przy łóżku i przy lustrze, ale słaba jako jedyne źródło w pomieszczeniu.
Barwa 2700 K jest w tym stylu regułą – chłodniejsze światło zmienia postarzany mosiądz w szarość, a len w papier. Wyjątkiem jest lustro w łazience: tam warto sięgnąć po 3000 K i wskaźnik oddawania barw Ra powyżej 90, bo to przy nim ocenia się kolor skóry. W strefie wokół umywalki wymagany jest stopień ochrony co najmniej IP44.
Styl Hamptons opiera się na porządku, a kinkiety są najprostszym narzędziem, żeby go wprowadzić. Dwie identyczne oprawy po bokach łóżka, lustra albo kominka porządkują ścianę mocniej niż obraz. Trzy lub cztery ustawione w równym rytmie zamieniają korytarz w przestrzeń zaprojektowaną. Warto trzymać się jednego wykończenia metalu w całym pomieszczeniu – mosiądz postarzany i nikiel polerowany obok siebie widać od razu, nawet jeśli lampy są z tej samej rodziny.
110–130 cm od podłogi, czyli mniej więcej 50–60 cm nad materacem. Klosz powinien wypadać na wysokości, na której światło pada na książkę, a nie na twarz osoby leżącej obok.
Para opraw po bokach lustra, na wysokości 160–170 cm, w rozstawie 70–90 cm, ze stopniem ochrony co najmniej IP44 i barwą 3000 K. Światło z boków nie rzuca cieni na twarz, w przeciwieństwie do pojedynczej lampy nad lustrem.
To grupa miasteczek na wschodnim krańcu Long Island pod Nowym Jorkiem, od XIX wieku miejsce letniego wypoczynku. Nazwa przeszła na styl wnętrz wywiedziony z tamtejszych domów: jasnych, urządzonych z naturalnych materiałów, z bielą, granatem, lnem i mosiądzem.
Bańki w kształcie świecy z gwintem E14, w barwie 2700 K, najlepiej opalowe. Przezroczysta bańka z widoczną matrycą diod psuje efekt, na którym cała oprawa jest zbudowana.
Jako jedyne źródło rzadko. Kinkiety w tym stylu świecą wąsko i w dół, więc pełnią rolę światła do czytania i nastrojowego. Potrzebna jest jeszcze oprawa sufitowa albo para lamp na szafkach.
Cały styl opisaliśmy na stronie lamp Hampton. Do sypialni sprawdzą się też lampy stołowe Hampton, a nad stołem i wyspą lampy wiszące Hampton. Jeśli szukasz opraw bardziej błyszczących, zajrzyj do kinkietów glamour, a spokojniejszych – do kinkietów klasycznych.
