Lustro potrzebuje własnego światła — oprawa sufitowa nigdy nie oświetli twarzy poprawnie, bo świeci z góry i tworzy cienie dokładnie tam, gdzie patrzysz. Ta selekcja zbiera wszystkie oprawy, które to naprawiają: kinkiety, listwy nad lustrem i lustra z podświetleniem wbudowanym.
| Rozwiązanie | Jakość światła na twarzy | Uwaga |
|---|---|---|
| Dwa kinkiety po bokach | Najlepsza — cienie wypełnione z obu stron | Wymaga miejsca po bokach lustra |
| Lustro z podświetleniem obwodowym | Bardzo dobra — światło z całego obrysu | Zasilanie trzeba doprowadzić za taflę |
| Listwa nad lustrem | Akceptowalna, jeśli szeroka i rozpraszająca | Zawsze zostaje delikatny cień pod brodą |
Ta sama zasada obowiązuje przy toaletce i w garderobie, gdzie ocenia się kolor ubrania. Różnica dotyczy tylko stopnia ochrony: w łazience minimum IP44 przy umywalce, poza nią bez wymagań.
Kinkiety: środek oprawy 160–170 cm nad podłogą, rozstaw 60–90 cm. Listwa nad lustrem: 10–15 cm nad górną krawędzią tafli, o szerokości zbliżonej do lustra. Lustro podświetlane: środek tafli około 160 cm nad podłogą.
3500–4000 K i wysokie oddawanie barw. To najbliższy odpowiednik światła dziennego — dzięki temu makijaż wykonany w łazience wygląda tak samo po wyjściu z domu. Około 400 lm na oprawę wystarczy; więcej zaczyna oślepiać w odbiciu.
Najlepiej dwa kinkiety po bokach. Jeśli musi być nad — listwa szerokości lustra z kloszem rozpraszającym, o IP44.
Nie. Światło z sufitu zawsze zostawia cień pod oczami i brodą, niezależnie od jego jasności.
Takie samo jak przy lustrze łazienkowym: 3500–4000 K, wysokie CRI, źródła po bokach na wysokości twarzy.
Zobacz też kinkiety nad lustro oraz lustra podświetlane do toaletki.
