|
{{ group }}
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
{{ item.name }}
{{ item_option.name }}: {{ item_option.value }}
|
Usuń
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kinkiet ze szklanym kloszem rozwiązuje problem, który mają wszystkie lampy montowane na wysokości wzroku: jak dać światło, nie oślepiając. Szkło mleczne rozprasza wiązkę zanim ta opuści oprawę, więc kinkiet świeci równo z całej powierzchni klosza, a nie punktowo.
Standard to 170–180 cm od podłogi, czyli około 5 cm nad linią wzroku dorosłej osoby. Odstępstwa mają sens tam, gdzie kinkiet ma konkretne zadanie:
Tu decyduje stopień szczelności. W strefie bezpośrednio nad umywalką i przy prysznicu potrzebujesz co najmniej IP44 — oprawa odporna na bryzgi wody z dowolnego kierunku. W suchej części łazienki, ponad 60 cm od źródła wody, wystarczy zwykły kinkiet. Szkło hartowane znosi wahania temperatury i wilgotność lepiej niż zwykłe, więc do łazienki wybieraj właśnie takie.
Dwa kinkiety po bokach lustra, na wysokości oczu, z kloszem mlecznym i klasą IP44. Jeden kinkiet nad lustrem rzuca cień na twarz od góry — przy goleniu i makijażu to przeszkadza.
W małym przedpokoju albo garderobie tak. W salonie i sypialni traktuj go jako uzupełnienie oświetlenia głównego.
Do klosza mlecznego 4–6 W LED (odpowiednik 40–60 W) w barwie 2700–3000 K. Do przezroczystego mniej, bo źródło jest widoczne wprost.
Samo szkło nie. Żółknąć potrafią klosze z tworzywa udające szkło opalowe — to jedna z różnic, które widać dopiero po kilku latach.
